too close step

Rada. Jak to głupio brzmi. Jakbym była specjalistą od życia. Może nazwijmy to kontrastem pomocniczym.

Czasami lubię się bawić w boga, kończyć zdanie przed zdradzeniem powodów dla których wypowiedziałam jakiś kontrast pomocniczy. A może ich być kilka. Najważniejszy z nich to ten najtrudniejszy. Bo gdy zakładasz szufladkę w głowie rozmówcy, że działanie ma przynieść efekt, to ta osoba pójdzie za moimi zdaniami, będąc przekonaną co do ich słuszności. Konsekwencją jest to, że mózg nie może się uspokoić i skupić na działaniu, a to stan skrajnie niepożądany. A kim jestem, żeby decydować co dla kogo jest lepsze?
Dla jednych jestem tym, którą ktoś chce bym była. Czyli nikim.
Dla innych jestem nikim, lub znaczę niewiele , choć chcę kimś być.
Jeszcze inni oczekują ode mnie bycia, a ja nie potrafię.

Jest już grudzień, śnieg na drzewach, przyjemne zimno, a ja od środka zarosłam szronem. Brak tu sugestii, ale zasłużyłam na herbatę w dwóch kubkach. Sama wypije jeden. A Ty przecież lubisz herbatę.
Wymyślony przyjacielu.

Spróbuj choć raz wyolbrzymić szczęście 

zamiast problemu. 

Chciałabym by mnie ktoś kiedyś nazwał dobrym człowiekiem.