Sezon na truskawki

Sklejone usta zmęczone włosy
mówią że byłeś ze mną tej nocy.

Słyszałam serca twojego bicie
i zapach Twych perfum wąchałam skrycie.

Smakowałeś skóry
dotykałeś  ciała.

Swym ramieniem objąłeś moje kolana
i patrzyłeś
patrzyłeś
patrzyłeś,

a ja?

Myślałam.

Że to twarz nie ta
to nie te usta

Że nie to ramie i nie ten wzrok
to nie te dłonie

i

że to mrok.




Myślę, że ludzie których spotykamy rozmijają się często z nami o centymetry, dni albo uderzenia serca. W innym miejscu i czasie, nastrojeni inaczej, zapominając o wszystkich oporach padlibyśmy im w ramiona, z radością przyjęlibyśmy ich zaproszenie. Ale nie.. spotykamy ich w chwili, gdy nie jesteśmy zadowoleni lub oni nie są. Nie możemy do nich dojść, chodzą obok , ogień namiętności nie zostaje wzniecony. Rozminięcie się.

A reszta? Reszta - sezon na truskawki. Jest smaczny, sprawia wiele przyjemności, każdy kęs soczystej truskaweczki doprowadza nas niemalże do euforii i zaspokaja głód, ale z czasem... z czasem truskawki stają się mniej smaczne, coraz mniejszą mamy na nie ochotę i najzwyczajniej w świecie odkładamy je na bok, bo chwilowy głód został zaspokojony. Sezon się kończy. Pozostaje tylko pyszne wspomnienie i plama na koszulce. A prawdziwy głód pozostaje.

Never mind, I'll find someone like you.